طي دو جنگ جهاني اول و دوم، با نام پيشرفت اراضي و توسعه اقليمها، سرنوشت انسانهايي که در يک قلمرو سياسي، فرهنگي، اقتصادي و اجتماعي مي زيستند، بازيچه قدرتمندان وقت قرار گرفت و به پديده معلوليت به شدت دامن زده شد تا آنجا که اين عارضه به تدريج فرآيندهاي سياسي، فرهنگي، اقتصادي و اجتماعي موجود در جهان را متأثر کرد. به همين علت در سي و هفتمين اجلاس مجمع عمومي سازمان ملل در سال 1983، فريادهاي معلولان جهان شنيده شد و سرانجام روز سوم دسامبر مصادف با دوزادهم آذر ماه، از سوي سازمان ملل به عنوان «روز جهاني معلولين» نامگذاري شد.
اعلام روز جهاني معلولان از بهبود موقعيت و ارتقاي جايگاه افراد معلول، در جامعه بشري نويد مي دهد. امروزه، جوامع نادري در جهان وجود دارند که معلولان را با ديده حقارت مي نگرند و انديشه هاي ناپسند و منحط مانند «داروينيستهاي اجتماعي»، «نهيليستها»، «نازيها»، «فاشيستها» و .... نيز که آرزوي مرگ معلولان را در سينه داشتند، رنگ باخته است.
همچنين با تغييرات ساختاري و جامع ِ افکار جهاني در دهه هاي اخير، بنيان نگرش سنتي نسبت به پديده معلوليت که خاستگاه آن جهل يا سوء تفاهم مي باشد نيز سست گرديده  است.

طبق آمار سازمان ملل، بيش از نيم ميليارد نفر از انسانها به دليل ابتلا به نارساييهاي جسمي، ذهني يا حسي، معلول به شمار مي آيند. افراد معلول يک دهم جمعيت بسياري از کشورها را تشکيل مي دهند. تخمين زده مي شود که 80% از معلولان در کشورهاي در حال رشد باشند، زيرا اغلب معلوليتها ناشي از سوء تغذيه، فقر، عدم مراقتبهاي بهداشتي - آموزشي و ديگر عواملي است که نتيجه توسعه نيافتگي جوامع مي باشد. ازدياد روز افزون جمعيت و نبود منابع مالي کافي، برنامه هاي توانبخشي را در کشورهاي در حال توسعه با مشکلات فراواني مواجه کرده است، به طوريکه معلولان در اين کشورها به توجه ويژه اي نيازمندند.
اکثر معلولان جهان با مشکلات فيزيکي، فرهنگي و اجتماعي بسياري روبه رو مي باشند. موانع اجتماعي، آنها را از استفاده از تسهيلات شهري و رفاهي محروم مي سازد و نگرش عوامانه و غير کارشناسانه اجتماعي نسبت به معلولان، آنان را تا حد زيادي از زندگي و روابط اجتماعي دور مي کند. البته به علت عدم تساوي در برخورداري زنان و مردان معلول از مراقبتهاي بهداشتي، آموزشهاي شغلي و ساير خدمات اجتماعي، پيامدهاي معلوليت براي زنان به گونه حادتري بروز مي کند.
امروزه بسياري از معلوليتها را مي توان از طريق مراقبتهاي اوليه بهداشتي نظير واکسيناسيون، تغذيه مناسب و ... همچنين از طريق مراقبتهاي حرفه اي از قبيل توانبخشي طبي، گفتار درماني، ارتوپدي فني و ... از بين برد. برخي از معلوليتها در مراحل اوليه، با اقدامات درماني و ترميمي، قابل پيشگيري يا درمان هستند. در کشورهاي صنعتي پيشرفتهاي چشمگيري در زمينه پيشگيري از معلوليت حاصل شده است، ولي در اکثر کشورهاي در حال رشد ميزان اقدامات انجام شده نسبت به آنچه مورد نياز مي باشد، بسيار کمتر است.

ميلاد امام رضا بر شما مبارک . ميلاد آنکه ايران هر چه دارد به برکت وجود اوست

در اين پست نماز آن حضرت براي عاشقان آن حضرت آورده ام ؛اگه انجام داديد ما را هم فراموش نکنيد! 
نماز امام به اين شرح است: شش رکعت  ، در هر رکعت پس از قرائت سوره حمد، ده مرتبه «هل اءتى عَلَى الا نْسانِ حينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَکُنْ شَيْئا مَذْکُورا»خوانده مى شود.
و بعد از آخرين سلام نماز، تسبيحات حضرت فاطمه زهراءعليها السلام گفته مى شود؛ و سپس حوائج و خواسته هاى مشروعه خويش را از درگاه خداوند متعال مسئلت مى نمايد که انشاء اللّه تعالى برآورده خواهد شد.

شهيد زين الدين در طول جنگ ايران و عراق چند بار به طور ناشناس به زيارت حرم مطهر آقا ابا عبدالله نائل شدند در اين پست در سالروز شهادت ايشان و به ياد آن شهيد خاطره اي را از آن دوران ذکر مي کنم يک بار به طور ناشناس به کربلا رفتم. از قبل با خود عهد بسته بودم که به هيچ وجه با کسي حرف نزنم تا نفهمند که من يک ايراني‌ام. وارد حرم امام حسين (ع) شدم و حسابي با آقا خلوت کردم و از طرف همه بچه‌ها پيش آقا عقده‌گشايي نمودم. ديگر هوش و حواسي برايم نمانده بود. دل و عقل و هوشم را پيش آقا جا گذاشته بودم. از حرم که بيرون آمدم، همانطور که با بي‌ميلي قدم برمي‌داشتم، خوردم به يک مرد عرب. از دهانم پريد و گفتم: «آقا ببخشيد ... معذرت مي‌خواهم ...» وقتي با نگاه عجيب و چهره حيرت‌زده مرد عرب مواجه شدم تازه فهميدم که چه دسته گلي به آب دادم. تا آن مرد عرب آمد چيزي بگويد، من خودم را در ميان ازدحام جمعيت گم کردم و از تيررس نگاهش دور شدم.