محبت نقش مهمي در رشد و شکلگيري شخصيت بچهها دارد؛ البته محبت حد و حدود و معيارهايي دارد که بايد مورد توجه قرار گيرد. محبت موضوعي دلبخواهي است و به حال و حوصله والدين عزيز و معلمان گرامي بستگي دارد.اتفاقاً خيلي مهم است که محبت رويهاي ثابت نداشته باشد چون در اين صورت بچه پررو ميشود و توقعاتش بالا ميرود. ثانياً اندازه و معيار محبت دست خود ماست. يک زماني آن قدر محبت ميکنيم که بچه از محبت اشباع شود و براي حفظ تعادل، زماني هم آنقدر محل نميگذاريم و بياعتنايي ميکنيم که بچه بفهمد تحفهاي نيست! براي کارکردهاي مؤثرتر تربيتي، لازم نيست محبت هميشه راستکي باشد ميتوان ادا و اطوار محبت را در آورد و به اصطلاح محبت را به صورت نمايشي اجرا کرد.
